أيحسب الإنسان ألن نجمع عظامه
"İnsan, kendisinin kemiklerini bir araya toplayamayacağımızı mı sanıyor?"
بلى قادرين على أن نسوي بنانه
"Evet, bizim onun parmak uçlarını bile aynen eski haline getirmeye gücümüz yeter."
Kıyâme sûresi 3-4: "İnsan kendisinin kemiklerini bir araya getiremeyeceğimizi mi sanıyor? Evet, Bizim onun parmak uçlarını dahi yeniden düzenlemeye gücümüz yeter."
Bu âyetin parmak uçlarına özel vurgu yapması son derece dikkat çekicidir. Yeniden diriliş bağlamında "ellerini bir araya getiririz" yerine, çok daha küçük ve özel bir yapıyı, parmak uçlarındaki çizgileri, örnek vermesi anlamlıdır.
Parmak izleri (dermatoglifler), embriyonel hayatın 10-17. haftalarında oluşur ve kişinin ömrü boyunca değişmez. Yanık, kesik, yaralanma sonrası bile aynı desende geri oluşur. En önemlisi: bu desenler eşsizdir. Tek yumurta ikizlerinde bile (genetik olarak özdeş) parmak izi desenleri farklıdır. İstatistiksel olarak iki insanın aynı parmak izine sahip olma olasılığı 1/64.000.000.000'dur.
Sir Francis Galton 1892'de "Finger Prints" eserinde bu eşsizliği bilimsel olarak gösterdi. Parmak izi adli kimlik tespitinin temeli oldu. Kur'ân, on dört asır önce yeniden dirilişin delili olarak tam bu özelliğe, yani Allâh'ın her insanı en küçük detayına kadar eşsiz şekilde "yeniden tertip" edebilme kudretine, işaret etmiştir.
Dermatoglifler, basit Volar pads adı verilen embriyonel kabarıklıkların 10-17. gestasyon haftalarında stres-mekanik kuvvetlerle çatlamasıyla oluşur. Genetik (heritabilite ~%85) ve epigenetik faktörler etkilidir. Volar pad pozisyonu, parmağın büyüme hızı, amniyotik basınç gibi rastgele faktörler son deseni belirler, bu yüzden tek yumurta ikizlerinde bile farklıdır.
- Galton, F. 1892, Finger Prints (Macmillan)
- Wertheim, K. 2011, "Embryology and Morphology of Friction Ridge Skin", Fingerprint Sourcebook
- miracles-of-quran.com, fingerprints
