وأنزلنا من السماء ماء بقدر فأسكناه في الأرض ۖ وإنا على ذهاب به لقادرون
"Gökten uygun bir ölçüde yağmur indirip onu yerde durgunlaştırdık. Bizim onu gidermeye de elbet gücümüz yeter."
ألم تر أن الله أنزل من السماء ماء فسلكه ينابيع في الأرض ثم يخرج به زرعا مختلفا ألوانه ثم يهيج فتراه مصفرا ثم يجعله حطاما ۚ إن في ذلك لذكرى لأولي الألباب
"Allah'ın gökten bir su indirip de onu bir yoluyla yeryüzündeki menbalara koyduğunu görmedin mi? Sonra onunla türlü renklerde bir ekin çıkarır, sonra onun olgunlaşıp sarardığını görürsün. Sonra da onu bir çöpe çevirir. Elbette bunda temiz akıllılar için bir ihtar vardır."
Modern hidroloji su döngüsünü beş aşamada tarif eder: buharlaşma → konveksiyon → yoğuşma → yağış → akış/sızıntı. Kur'ân-ı Kerîm bu döngünün her aşamasını ayrı sûrelerde, ayrı veçhelerden zikreder.
Buharlaşmanın motoru, Güneş: Nebe' sûresi 13-14: "Biz orada parlayan bir kandil (sirâcen vehhâcen) yarattık ve sıkıştırılmış bulutlardan (mu'sirât) gürül gürül su indirdik." Burada güneş ile yağış arasında doğrudan illiyet kurulur, buharlaşmanın enerjisi güneş radyasyonudur.
Ölçülü iniş: Mu'minûn 18: "Ve gökten ölçüyle (bi-kaderin) bir su indirdik; onu yeryüzünde durdurduk. Şüphesiz Biz onu götürmeye de kâdiriz." Modern hidroloji yıllık yağışın 505.000 km³ olduğunu ölçmüştür; bu rakam astronomik ölçeklerde sabit, "ölçülü"dür. Eğer az olsa kuraklık, çok olsa tufan olur.
Yer altı pınarları: Zümer 21: "Görmedin mi ki Allah gökten su indirdi de onu pınarlara/kanallara (yenâbî) yerleştirdi; sonra onunla rengârenk ekinler çıkardı." Bu âyet, yağmur → infiltrasyon → akifer → pınar zincirini ardışıkça verir. Yer altı suyunun gökten gelen yağışla beslendiği bilgisi, ancak XVI-XVII. yüzyılda Bernard Palissy ve Pierre Perrault'un çalışmalarıyla Avrupa'da kabûl gördü; ondan önce pınarların denizin gizli sızmasından geldiğine inanılıyordu.
Bediüzzaman, Sözler'in Yirmi Dokuzuncu Söz'ünde su döngüsünü "semâvî tulumbalar" benzetmesiyle açıklar: bulutlar tulumba, yağmur damlaları boru, pınarlar musluk hükmündedir.
Bütün bu âyetlerin yedinci yüzyılda, mu'sirât (sıkıştırılmış olanlar) gibi termodinamik bir kelime ile beraber, nâzil olması, yağmurun fizyolojisinin aklî değil, semavî bir kaynaktan beyân edildiğine kuvvetli karînedir.
USGS Water Science verilerine göre yıllık küresel buharlaşma ~505.000 km³; bu suyun ~74.000 km³'ü kara üzerinde yağışa dönüşür, kalan kısmı okyanuslara döner. Sürecin enerji bütçesi tamamen güneşten gelen 1361 W/m² solar sabitine bağlıdır. Pierre Perrault'un 1674 tarihli "De l'origine des fontaines" kitabı, pınarların yağıştan beslendiğini ilk niceliksel olarak ispatlayan Avrupâî eserdir.
- USGS Water Science School, The Water Cycle
- Pierre Perrault, De l'origine des fontaines (1674)
- Bediüzzaman, Sözler, Yirmi Dokuzuncu Söz
