Mizn, Bulutun Su Kaynağı

Vâkıa sûresi 68-70: "İçtiğiniz suya bakın. Onu buluttan (el-müzni) siz mi indirdiniz, yoksa Biz mi indirenleriz? Eğer dilesek onu acı yapardık. O hâlde şükretmez misiniz?"

Bu üç âyet üç önemli noktayı vurgular:

1. Bulutun yağmur deposu olduğu: "el-müzni" kelimesi müzn kökünden olup tam olarak "yağmur yüklü beyaz bulut" mânâsındadır. Klâsik Arap dilinde her bulut "müzn" değildir; sadece yağmur taşıyan, dolu olan kullanılır. Bu lugavî incelik, modern meteorolojinin "precipitating cloud" sınıflandırmasıyla bire bir örtüşür.

2. Yağışın insan kontrolü dışında oluşu: Modern bulut tohumlama (cloud seeding) teknolojisi, bulutun zaten bulunduğu ve uygun şartlarda olduğu durumlarda yağışı sadece %10-15 oranında artırabilir. Boş havadan yağmur yapmak, ya da kuraklığı sona erdirmek mümkün değildir. Âyetin "siz mi indirdiniz?" sorusu, en gelişmiş 21. yüzyıl teknolojisi için bile cevapsız kalmaktadır.

3. Tatlı suyun mu'cizevî oluşu: "Eğer dilesek onu acı (ücâcen) yapardık", okyanus suyu tuzlu ve içilemezdir; eğer atmosferik damıtma süreci olmasa kuru toprakta tatlı su bulunmazdı. Yağmur, doğanın en büyük damıtma laboratuvarıdır: deniz suyu buharlaşırken tuzlar geride kalır, sadece tatlı su yukarı çıkar.

Bu damıtma sürecinin enerji bütçesi: 1 kg deniz suyunu damıtmak için yaklaşık 2.5 MJ ısı gerekir; küresel buharlaşma yıllık 505.000 km³ olduğundan, güneşin bu işe ayırdığı enerji yıllık ~12.6 × 10²² Joule, insanlığın yıllık enerji tüketiminin 250 katı.

Yedinci yüzyıl Arabı bu enerji bütçesini bilmezdi; lâkin Kur'ân'ın "siz mi indirdiniz?" sorusu, her devirde insanın yağmur karşısındaki acziyetini dile getirir.