Büyük Patlama (Big Bang)

Enbiyâ sûresinin otuzuncu âyeti, kâinatın başlangıcına dair büyük bir hakikati ortaya koyar: "İnkâr edenler görmediler mi ki, gökler ve yer bitişik bir halde idi de Biz onları ayırdık (fetaknâhümâ) ve her canlıyı sudan yarattık. Hâlâ inanmıyorlar mı?"

Buradaki "ratk" (bitişik bütün) ve "fetk" (ayırma, yırtma) kavramları, modern kozmolojinin yaklaşık yüz yıl önce keşfettiği kâinatın başlangıcını hayret verici bir incelikle özetler. Âyet, varlığın tek bir noktadan, tek bir küme halinden başladığını ve sonra yarılarak bugünkü genişlemiş hale ulaştığını söyler.

Modern bilimde Big Bang ya da Büyük Patlama teorisi, evrenin yaklaşık 13.8 milyar yıl önce son derece sıcak ve yoğun bir tekillik noktasından genişleyerek bugünkü haline geldiğini söyler. 1929'da Edwin Hubble galaksilerin kırmızıya kayışını ölçüp evrenin genişlediğini gösterdi. Böylece âyetin işaret ettiği "fetk" halinin geometrik ispatı ortaya çıktı. Sonrasında Penzias ve Wilson'in 1965'te tesadüfen keşfettikleri kozmik mikrodalga arka plan ışıması (CMB), bu ilk patlamadan bugüne kalan 2.7 K sıcaklığındaki kozmik fısıltıdır.

Bedîüzzaman Said Nursî, Sözler'inde "Sâni-i Hakîm'in eseri olan kâinat, bir kelime-i kübrâdır" der. Kur'ân, modern kozmolojinin en sarsıcı keşfini, hem de o keşiften 1400 sene önce, çölde okuma yazma bilmeyen bir Ümmî'nin (asm) lisanından beyan etmiştir. Bu, ya tesadüfün en imkânsızı yahut âyetin Allah kelâmı olduğunun kesin delilidir.

Ayrıca Fussılet sûresi 11. âyet, semaya "duhân" (duman/plazma) iken yöneldiğini bildirir; bu da Big Bang sonrası 380 bin yıl süren opak plazma çağıyla uyumludur.