عِلْمُ الْكَوْن

Kozmoloji

Big Bang, evrenin genişlemesi, karanlık enerji, yedi sema, kâinatın başı ve sonu.

18 burhân

Göklerin ve yerin başlangıçta bitişik bir bütün olup ayrıldığını bildiren âyet, modern Big Bang teorisinin asırlar önce işaretidir.

Zariyat suresi 47. ayet, semanin insa edildigini ve "lemusilun" (genisleticiler) oldugumuzu bildirir, Hubble'in 1929'daki kesfinden caglar once.

Fussilet 11. âyet semânın "duhan" (duman) halinde iken yaratıldığını söyler, Big Bang sonrası 380 bin yıllık opak plazma çağının harfi karşılığı.

Kur'ân, semaları görünmez bir kuvvetin tuttuğunu ve direkleri bulunmadığını bildirir, modern fiziğin "karanlık enerji" dediği itici kuvvetin işareti.

Bakara 22, semayı "bina", yapı, dokuma, diye tarif eder; modern astronominin kozmik ağ olarak haritaladığı galaksi liflerine işaret.

Fussılet 11, semanın yere "söylediğini" bildirir, modern kozmolojinin ilk evrende keşfettiği baryonik akustik salınımların işareti.

Rahmân 37, semânın yarılıp gül gibi kızıllaşacağını söyler, Hubble'in 1929'da keşfettiği kozmik kırmızıya kaymanın şiirsel tarifi.

Rahmân 6. âyet yıldızların ve ağaçların secde ettiğini söyler, Wheeler'in "madde uzayzamana nasıl eğileceğini söyler" formülünün bir görünümü.

Ra'd 2 göklerin "görünmez direkler" üzerinde yükseltildiğini söyler, Newton'un keşfettiği ve Einstein'in geometriye dönüştürdüğü kütleçekimi.

Tur 9. âyet, semânın "tatil", yani dalgalar halinde titreyeceğini bildirir; LIGO'nun 2015'te keşfettiği yerçekimi dalgalarının tam tarifi.

Hac 47 ve Mearic 4. âyetler, farklı mercilerde zamanın farklı aktığını söyler, Einstein'in göreliliğinden 1300 yıl önce.

Rahmân 7, yükseltilmiş semâ ve mîzanı aynı âyette zikreder, Einstein'in eşdeğerlik prensibi (yerçekimi = ivme) için hoş bir işaret.

Nûr 35, "ne doğulu ne batılı" diyerek imtiyazlı yön bulunmadığını söyler, modern kozmolojinin temel ilkesi olan kozmolojik prensiple aynı.

Kur'ân'ın yedi süperpoze sema bahsi, sicim teorisinin altı ek boyutu ve karanlık madde gözlemiyle hayret verici bir paralellik gösterir.

Enbiyâ 104, semânın bir kitap sahifesi gibi katlanacağını söyler, modern kozmolojinin bir senaryosu olan büyük çöküşün hayret verici bir tasviri.

Kur'ân kâinatın küresel ve eşyönlü olduğunu, yola çıkanın aynı yere döneceğini bildirir, modern kozmolojinin "kapalı kâinat" modelinin işareti.

Kur'ân yer ve göklerin altı günde, yerin ise iki günde yaratıldığını söyler, 2/6=1/3, modern kozmolojinin Dünya/evren yaş oranıyla harfi karşılık.

Vâkıa 75-77, yıldızların kendilerine değil "mevki'lerine" yemin eder, kara delik tekilliklerinin uzayzaman noktalarına işaret.