Genişleyen Evren

"Semayi kuvvetimizle Biz bina ettik ve suphesiz Biz onu genisletmekteyiz." (Zariyat 47)

Arapcadaki "lemusilun" (لَمُوسِعُونَ) kelimesi, "genisletmek" anlamindaki "vesia" kokundendir ve bugunku zaman ifadesiyle gelir, yani hala genisletmekteyiz. Bu ifade, modern kozmolojinin yirminci asrin en buyuk kesiflerinden biri sayilan kainatin genislemesini, caglar oncesinden isaret eder.

1922'de Alexander Friedmann ve 1927'de Georges Lemaitre, Einstein'in genel gorelilik denklemlerinden kainatin ya genislemesi ya da buzulmesi gerektigini matematiksel olarak gosterdiler. Einstein bizzat bu sonuctan rahatsiz olmus, denklemine "kozmolojik sabit" ekleyerek statik bir kainat istemisti. Lakin 1929'da Edwin Hubble, uzak galaksilerin spektrumlarindaki kirmiziya kaymalari olcerek galaksilerin bizden uzaklastigini ve uzaklastikca hizlarinin arttigini ortaya koydu. Einstein, sonradan bu hatasini "hayatimin en buyuk gafleti" diye adlandirdi.

1998'de iki bagimsiz ekip (Perlmutter; Schmidt-Riess) Tip Ia supernovalarini olcerek genislemenin yavaslamadigini, aksine ivmelendigini kesfettiler. Bu ivmelenmenin sebebi olarak "karanlik enerji" tanimlandi. Karanlik enerji, kainatin enerjisinin yaklasik %68'ini olusturan, bilinmez tabiatli bir itici kuvvettir. Bu kesif 2011 Nobel Fizik Odulu'ne layik goruldu.

Kur'an'in "lemusilun" ifadesi, sadece "yaratti" degil, "yaratmaya devam ediyoruz, genisletmeye devam ediyoruz" anlamini tasir. Evrenin yaratilisi bitmis bir olay degil, su an bile devam eden bir surectir. Bediuzzaman'in "Kainat daima taze bir kitab-i Subhani gibi yazilir, silinir, tazelenir" ifadesi, modern kozmolojinin gozlemledigi bu surekli genislemeye tam uygundur.