Kâinatın Şekli

"Ey cin ve insan toplulukları! Göklerin ve yerin çaplarından (aktâr) çıkıp gitmeye gücünüz yetiyorsa, geçin gidin! Ama bir sultân (kuvvet/yetki) olmaksızın geçemezsiniz." (Rahmân 33)

Buradaki "aktâr" (أَقْطَارِ) kelimesi "kutr"un çoğuludur ve modern Arapçada "çap" mânâsına gelir; bir cismin merkezinden geçen düz hat. Çap kavramı küre yâhut daire gibi mütemâdî, kapalı bir geometriyi ihsâs eder. Düz veya yamuk bir levhanın çapından bahsedilmez; ancak küresel/dâirevî bir cismin çapından bahsedilir.

Modern kozmolojide kâinatın geometrisi üç ihtimâlle târif edilir: Açık (eyer şekli), düz (Öklîd) veya kapalı (küresel). Planck uydusunun ölçtüğü kozmik mikrodalga arka plan verileri, evrenin gözlemlenebilir kısmının çok yakın bir hassâsiyetle "düz"e yakın olduğunu gösterse de, bütün evrenin (gözlemlenemeyen kısmı dâhil) muazzam bir hiperküre üzerinde bulunabileceğine dair güçlü modeller vardır. Bu kapalı modelde, bir yönde sürekli yola çıkan, yeterince uzun yolculuk sonunda başlangıç noktasına döner, tıpkı dünya yüzeyinde batıya gidenin doğudan döndüğü gibi.

Târık 11. âyet bunu daha da husûsî söyler: "Vesemâi zâti'r-rec'i", "Dönüş sâhibi semâya yemin olsun." Buradaki "rec'" dönüş, geri gelme mânâsındadır. Bir foton kapalı kâinatta yeterince uzun yol alırsa, kâinatın eğriliği sebebiyle başladığı noktaya döner. Bu, kapalı topolojik bir kâinatın imzasıdır.

Nâziât 27-28: "Sizi yaratmak mı daha güç, yoksa göğü (binâ etmek) mi? Onu Allah binâ etti. Onun yüksekliğini yükseltti, sonra onu düzene koydu (sevvâhâ)." Buradaki "sevvâhâ", eşitledi, dengeli yaptı, modern kozmolojinin kozmolojik prensibidir: Kâinat, yeterince büyük ölçeklerde her noktadan ve her yönden aynı görünür (homojenlik ve izotropluk).